
Frika e të vdekurit vetëm po shfaqet hapur, në një kohë kur gjithnjë e më shumë njerëz jetojnë të izoluar në qytete të mëdha. Ky ankth, i pranishëm prej kohësh, por rrallë i përmendur drejtpërdrejt, doli në pah pas popullaritetit të aplikacionit kinez me emrin “A ke vdekur?”, i krijuar për personat që jetojnë vetëm. Aplikacioni kërkon një konfirmim ditor nga përdoruesi për të treguar se është mirë; nëse ky veprim mungon për disa ditë radhazi, një kontakt emergjent njoftohet automatikisht.
Ideja e thjeshtë e aplikacionit u bë virale pikërisht sepse preku një frikë të heshtur: mundësinë që dikush të vdesë pa u vënë re nga askush. Për shumë përdorues, aplikacioni nuk përfaqëson vetëm një mjet praktik sigurie, por edhe një formë minimale kontakti me njerëzit, një shenjë se dikush, diku, do ta vërë re mungesën e tyre.

Ekspertët e lidhin këtë frikë me ndryshime të thella sociale. Rënia e martesave dhe lindjeve, rritja e numrit të personave që jetojnë vetëm, puna dhe largësia nga familja tradicionale kanë krijuar kushte ku vetmia është bërë pjesë e përditshmërisë. Edhe pse shumë njerëz e zgjedhin me vetëdije të jetuarit vetëm, kjo zgjedhje shpesh shoqërohet me pasiguri emocionale dhe frikë për situata emergjente, sidomos në raste sëmundjeje apo aksidentesh.
Megjithëse teknologjia po ofron zgjidhje praktike për këto shqetësime, rasti i këtij aplikacioni ka hapur një debat më të gjerë mbi kufijtë e saj. A mjafton një njoftim automatik për të zëvendësuar marrëdhëniet njerëzore? Apo aplikacione të tilla thjesht e bëjnë më të dukshme një problem më të thellë shoqëror, që lidhet me izolimin dhe mungesën e komunitetit?
Në thelb, suksesi i aplikacionit nuk flet vetëm për teknologjinë, por për një shoqëri ku frika nga vdekja në vetmi po bëhet një shqetësim i përbashkët, por ende i pashprehur drejtpërdrejt.
Burimi: Guardian
