Respekti nuk është diçka që mund të imponohet. Teksa disa njerëz përpiqen ta fitojnë përmes një personaliteti të zhurmshëm, titujve të rëndësishëm apo duke treguar vazhdimisht vlerën e tyre, respekti i vërtetë krijohet shumë më qetë.
Njerëzit që fitojnë vazhdimisht admirimin e të tjerëve zakonisht nuk shpenzojnë kohë duke bindur të gjithë se sa të aftë apo të rëndësishëm janë. Sjellja e tyre flet vetë. Ata nuk janë njerëz pasivë dhe nuk kanë frikë të shprehen, por e dinë se besueshmëria ndërtohet përmes qëndrueshmërisë, jo përmes vetëpromovimit të vazhdueshëm.
Këto janë disa fjali që njerëzit që gëzojnë respekt rrallëherë i thonë:
1. “Më respekto”
Njerëzit që kanë vërtet respektin e të tjerëve zakonisht nuk e kërkojnë atë drejtpërdrejt. Kjo sepse respekti fitohet me kalimin e kohës përmes sinqeritetit, drejtësisë, aftësisë dhe sjelljes së qëndrueshme.
Të gjithë kemi takuar njerëz që nuk kanë nevojë t’u kujtojnë të tjerëve vlerën e tyre. Ata i trajtojnë njerëzit me mirësi, mbajnë fjalën, pranojnë gabimet dhe sillen njësoj, pavarësisht nëse dikush po i vëzhgon apo jo.
Sa më shumë dikush këmbëngul për t’u respektuar, aq më shumë të tjerët mund të pyesin pse ka nevojë ta kërkojë. Respekti i vërtetë, ai që vjen nga admirimi, fitohet me veprime dhe jo me kërkesa.
2. “A e di kush jam unë?”
Njerëzit që janë të sigurt në veten e tyre rrallë ndiejnë nevojën të kujtojnë arritjet, ndikimin apo statusin e tyre.
Ata e kuptojnë se titujt dhe sukseset mund të hapin dyer, por karakteri përcakton mënyrën se si trajtohesh pasi hyn brenda tyre.
Një numër i madh ndjekësish apo një CV mbresëlënëse mund të tërheqin vëmendjen fillestare, por nuk garantojnë respekt. Ajo që lë përshtypjen më të madhe është mënyra si sillesh me njerëzit pasi prezantimet kanë përfunduar.
Vetëbesimi i qetë është gjithmonë më mbresëlënës sesa përpjekja e vazhdueshme për t’u treguar të tjerëve sa vlen.
3. “Unë kam gjithmonë të drejtë”
Askush nuk ka gjithmonë të drejtë. Njerëzit me vetëbesim e dinë se ndonjëherë mund të keqkuptojnë situata ose të mos kenë gjithë informacionin e nevojshëm.
Në vend që të mbrojnë çdo mendim me çdo kusht, ata janë të gatshëm të ndryshojnë qëndrim dhe të pranojnë kur kanë mësuar diçka të re. Kjo tregon pjekuri dhe siguri emocionale.
Njerëzit që vazhdojnë të mësojnë rriten vazhdimisht, ndërsa ata që besojnë se i dinë të gjitha shpesh ndalojnë së dëgjuari. Vetëbesimi nuk është të provosh se je gjithmonë i saktë, por të jesh mjaftueshëm i sigurt për të vazhduar të mësosh.
4. “Më beso”
Besimi nuk krijohet duke kërkuar vazhdimisht që dikush të të besojë, por duke e dëshmuar atë me veprime.
Njerëzit që fitojnë respekt në heshtje janë të qëndrueshëm: mbajnë premtimet, marrin përgjegjësi kur gabojnë dhe tregojnë të njëjtin karakter edhe kur askush nuk i sheh.
Me kalimin e kohës, këto sjellje të vogla ndërtojnë besimin, sepse veprimet e tyre përputhen me fjalët. Marrëdhëniet më të forta, si ato personale ashtu edhe profesionale, ndërtohen hap pas hapi.
5. “Jam personi më i zgjuar këtu”
Sa më shumë mëson dikush, aq më shumë kupton se sa shumë gjëra ende nuk di. Kjo sjell përulësi dhe jo arrogancë.
Njerëzit vërtet të ditur nuk përpiqen të provojnë se janë më inteligjentët në çdo dhomë. Ata bëjnë pyetje, dëgjojnë mendime të ndryshme dhe e kuptojnë se çdo person mund t’u mësojë diçka të vlefshme.
Vetëbesimi i tyre vjen nga dëshira për të vazhduar të mësojnë, jo nga bindja se tashmë dinë gjithçka.
6. “Nuk më intereson fare çfarë mendojnë të tjerët”
Njerëzit emocionalisht të shëndetshëm nuk lejojnë që çdo mendim i të tjerëve të kontrollojë jetën e tyre, por gjithashtu nuk bëjnë sikur nuk preken aspak.
Të gjithëve na intereson, në një farë mase, mënyra si ndikojnë veprimet tona te njerëzit përreth. Të interesohesh për njerëzit që do nuk është dobësi.
Vetëbesimi i vërtetë nuk është të mos dëgjosh askënd, por të dish të dallosh kritikën e vlefshme nga komentet që nuk duhet të ndikojnë në vlerësimin që ke për veten.
Njerëzit që fitojnë respekt nuk kanë nevojë të shpallin pavarësinë e tyre. Ata thjesht marrin vendime që përputhen me vlerat e tyre, edhe kur të tjerët nuk bien dakord.
7. “Kështu jam unë”
Vetëdija për veten do të thotë të njohësh si pikat e forta, ashtu edhe dobësitë e tua, duke qenë gjithmonë i gatshëm për t’u përmirësuar.
Personaliteti nuk duhet të përdoret si justifikim për sjellje që lëndojnë të tjerët apo për mungesë komunikimi. Njerëzit që fitojnë respekt afatgjatë marrin përgjegjësi kur kuptojnë se kanë gabuar dhe përpiqen të bëhen më të mirë.
Një nga cilësitë më të admirueshme është aftësia për të thënë: “Ke të drejtë, duhet të punoj për këtë.”
Rritja personale e forcon karakterin. Njerëzit që lënë gjurmën më të madhe janë ata që vazhdojnë të bëhen çdo vit pak më të mirë, më të kujdesshëm dhe më të vetëdijshëm për veten.
