English
Anabelizim

Ka diçka në dashurinë tënde që më bën të besoj se jeta mund të jetë më e butë, më e mirë

Ka diçka në dashurinë tënde që më bën
Foto: yourfavsolstice/ Pinterest

I dashur,

Ka ditë që më kap dëshira të të shkruaj, jo sepse mungon komunikimi ynë, por sepse ka ndjenja që nuk nxënë dot në biseda të përditshme. Ka fjalë që duan kohë, që duan qetësi dhe dua që kjo letër të jetë një nga ato momente të ngadalta, ku unë të shkruaj me zemër dhe ti të më lexosh me shpirt.

Ndonjëherë mendoj për herën e parë që të pashë, nuk e di nëse ishin sytë e tu apo mënyra si më dhe ndjesinë e një sigurie që s’e kisha ndjerë kurrë më parë. Që në atë moment, diçka brenda meje më tha se ti do të ishe njeriu që do të më bënte të ndihesha në shtëpi, kudo që të ishim.

Dhe nuk gabova.

Në ty gjeta gjithçka që kisha kërkuar pa e ditur se çfarë po kërkoja: qetësinë, mirëkuptimin, forcën, durimin. Ti më mësove që dashuria e vërtetë nuk është e zhurmshme ajo nuk bërtet, nuk kërkon vëmendje, por qëndron aty, e palëkundur, në çdo mëngjes kur zgjohesh pranë meje, në çdo mbrëmje kur më pyet “a je mirë?”, në çdo detaj që e bën përditshmërinë tonë të bukur.

Më pëlqen mënyra si më sheh, si më dëgjon edhe kur unë flas me mendimet e mia, si di të më qetësosh pa thënë asgjë. Ka diçka në dashurinë tënde që më bën të besoj se jeta mund të jetë më e butë, më e mirë. Ti je ai njeri që më ka mësuar të mos kem frikë nga e ardhmja, sepse di që do ta përballojmë bashkë.

Ka momente që mendoj për gjithçka që kemi kaluar për gëzimet, për sprovën, për pritjet, për të qeshurat, për ditët e vështira. Dhe e kuptoj se çdo hap i vogël që kemi bërë ka pasur kuptim. Ti nuk je thjesht i fejuari im; je miku im më i mirë, je njeriu që më njeh deri në fund, je ai që më ka parë në versionet e mia më të mira e më të lodhura, dhe më ke dashur njësoj.

Nuk dua ta quaj këtë letër “romantike”, sepse dashuria jonë është shumë më tepër se romancë. Ajo është ndërtim. Është përkushtim. Është zgjedhje çdo ditë. Është dëshira për ta parë tjetrin të rritet, të ndriçojë, të jetë mirë. Dhe unë të zgjedh ty, çdo ditë, me bindjen më të thellë që mund të ketë një njeri.

Kur mendoj për të ardhmen, nuk më duhet shumë për ta përfytyruar: një shtëpi me dritë, me qetësi, me aromë kafeje në mëngjes dhe me ty që më përqafon si çdo herë, pa shumë fjalë, por me gjithë botën në atë përqafim.

Faleminderit që je njeriu që më bën të besoj në dashurinë e sinqertë, që nuk më lë të dorëzohem, që më kujton se dashuria është më shumë se ndjenjë, është mbështetje, respekt, bashkëudhëtim.

Unë të dua me gjithë atë që jam, me gjithë të metat dhe dritën time. Dhe çdo ditë që kalon, më duket sikur të dua pak më shumë se dje.

E jotja, gjithmonë.

P.S.: Anabel, thjesht më pëlqen të shkruaj pa masë dhe ndaj ju dërgoj letra të tilla.

Falemnderit.

- Shkruar për Anabel nga një grua anonime, për rubrikën “Untold Stories” – streha ku rrëfejmë ato çaste kur zemra kërkon të flasë, qoftë për të mirat, qoftë për të vështirat, për ndjesitë më të thella që nuk duam t’i mbajmë brenda. Nëse edhe ju dëshironi të ndani historinë tuaj, na shkruani në [email protected].

Mos humbisni edhe

REELS

Pierce Brosnan luajti rolin e James Bond në katër filma nga viti 1995 deri në 2002, duke nisur me GoldenEye e duke vazhduar me Tomorrow Never Dies, The World Is Not Enough dhe Die Another Day. GoldenEye u bë një nga filmat më të vlerësuar të periudhës së tij, dhe Brosnan mbetet një nga aktorët më të jashtëzakonshëm që kanë luajtur 007. Ndaj, kameramani kapi momentin dhe na dhuroi një kryevepër (që patjetër u bë virale).

Një rikthim që të rrëqeth! Celine Dion dhuron emocione të papërshkrueshme teksa interpreton me shpirt hitin e saj ikonik “My Heart Will Go On”, duke shënuar koncertin e saj të parë pas 6 vitesh mungesë. Një legjendë e vërtetë!

Reklama e Sydney Sweeney për një markë sportive ka hapur një debat që po shkon përtej një fushate publicitare. Nga njëra anë, reklama luan fort me seksualizimin e figurës së saj. Nga ana tjetër, disa atlete dhe gra në sport po kritikojnë pikërisht këtë. Pyetja që lind është nëse kjo është mënyra se si duhet të prezantohet sporti i grave. Në rrjete sociale ka nisur edhe një trend, ku atlete të ndryshme tregojnë se si duket realisht trupi i një gruaje që merret me sport, duke vendosur në qendër forcën, muskujt, disiplinën dhe performancën, jo thjesht pamjen. Patjetër, do i bashkoheshim trendit! @luizagega @sydney_sweeney e dimë që s’na lexon, por Hi nga 🇦🇱 @luizagega did it better!

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Aktorja Sydney Sweeney ka pozuar së fundmi për një reklamë të aplikacionit të tregtimit sportiv Novig, por vëmendje të madhe ka marrë fakti se ajo paraqitet pothuajse tërësisht e zhveshur. Ajo mban të veshura vetëm pajisjet mbrojtëse të hokejit në akull (helmetën, mbrojtëset e këmbëve dhe dorezat), të cilat janë vendosur në mënyrë strategjike për të mbuluar trupin. Shumë e kanë kritikuar, teksa të tjerë e kanë konsideruar si reklamën më seksi ndonjëherë të sportit.

Profecia e Duas ✨

8 minuta video, por Nini premton se ia vlen të shikohet deri në fund.

Rrahjet e zemrës u çakërdisën gjatë kësaj videoje motivuese. Gjithsesi, e morët mesazhin?

Për të aplikuar, dërgoni një portofol të punëve tuaja në 📲069 70 70 150

There's something in your love that makes me believe that life can be gentler, better.

Ka diçka në dashurinë tënde që më bën
Photo: yourfavsolstice/ Pinterest

Dear,

There are days when I feel the urge to write to you, not because our communication is lacking, but because there are feelings that cannot be learned in everyday conversations. There are words that take time, that require silence, and I want this letter to be one of those slow moments, where I write to you with my heart and you read me with your soul.

Sometimes I think about the first time I saw you, I don't know if it was your eyes or the way you gave me a sense of security that I had never felt before. From that moment on, something inside me told me that you would be the person who would make me feel at home, wherever we were.

And I was not wrong.

In you I found everything I had been looking for without knowing what I was looking for: calmness, understanding, strength, patience. You taught me that true love is not noisy, it does not scream, it does not demand attention, but stands there, unwavering, every morning when you wake up next to me, every evening when you ask me “are you okay?”, in every detail that makes our daily lives beautiful.

I love the way you look at me, the way you listen to me even when I speak my thoughts, the way you know how to calm me down without saying anything. There's something in your love that makes me believe that life can be gentler, better. You're the person who taught me not to be afraid of the future, because I know we'll face it together.

There are moments when I think about everything we've been through, the joys, the trials, the anticipation, the laughter, the hard days. And I realize that every little step we've taken has had meaning. You're not just my fiancé; you're my best friend, you're the person who knows me to the end, you're the one who's seen me at my best and my most tired, and you've loved me just the same.

I don't want to call this letter "romantic," because our love is much more than romance. It is construction. It is commitment. It is a choice every day. It is the desire to see the other grow, to shine, to be well. And I choose you, every day, with the deepest conviction that a person can have.

When I think about the future, it doesn't take me long to imagine it: a house with light, with peace, with the smell of coffee in the morning, and with you hugging me like you always do, without many words, but with the whole world in that embrace.

Thank you for being the person who makes me believe in true love, who doesn't let me give up, who reminds me that love is more than a feeling, it's support, respect, and a journey together.

I love you with all that I am, with all my flaws and my light. And every day that passes, it seems like I love you a little more than yesterday.

Yours, always.

PS: Anabel, I just love writing profusely, and that's why I send you letters like this.

Thank you.

- Written for Anabel by an anonymous woman, for the  “Untold Stories” column  – the haven where we recount those moments when the heart wants to speak, whether about the good or the difficult, about the deepest feelings that we don't want to keep inside. If you too would like to share your story, write to us at  [email protected] .

×