English
Anabelizim

Një episod i thjeshtë në stacionin e autobusit që më bëri të reflektoj

Një episod i thjeshtë në stacionin e autobusit që më
Foto: Pinterest

Po prisja në stacionin e autobusit. Këtu pranë meje u ul një zotëri i moshuar me nipin e tij. Fëmija nisi të këmbëngulte për një akullore. Gjyshi s’pranoi. Fëmija nisi të këmnbëngulte dhe telefonoi të atin. “Merre, biri im.”

Nëse do të duhet ta analizoja situatën si një e rritur njëzetvjeçare, me objektivitet, do të thosha se nuk mund të privosh fëmijën nga dëshirat e tij. Ai është i vogël, nuk mund të rritet me thyerje që në atë moshë. Janë këta fëmijë që rriten plot vetëbesim. Për ta, jeta ka qenë gjithmonë e mirë; kanë marrë çdo gjë që kanë kërkuar. Mjaftonte të përplasje këmbët në tokë dy a tri herë nga inati dhe të derdhje dy pika lot, duke bërtitur me sa fuqi kishe në kokë. Sa e thjeshtë dukej.

Nëse do të përgjigjej fëmija i vogël brenda meje, do të thoshte: “Lëre! Le të plotësoheshin dëshirat më rrallë. Të dëgjoje një këngë më rrallë, të konsumoje një ëmbëlsirë më rrallë,mtë dilnim më rrallë.” Është ai emocion i realizimit që të mban shpirtin gjallë. Ai që të mbush plot shpresë e dëshirë për të vazhduar.

Më kujtohen ato çaste të fëmijërisë sime. Sa emocion ishte të dëgjoje këngën tënde të dashur në televizor - zëri që kumbonte në kupë të qiellit! Ishin ato tri minuta që të bënin të lumtur, dhe orët e pafund të pritjes për ta dëgjuar sërish ishin pjesë e bukurisë. Nëse e dëgjon të njëjtën melodi tërë ditën, ajo bëhet zhurmë për veshët.

Ose ai emocion kur afroheshin festat e fundvitit. Më në fund do të mund të shijoje ëmbëlsirat! E di që, nëse i konsumon gjithë ditën, ato të velin dhe të përziejnë stomakun.

Ajo që e mbante gjallë njeriun ishte rruga, pritja, shpresa dhe tërë ato pështjellime frikërash; nuk ishte kurrë destinacioni.

- Shkruar për Anabel nga një vajzë anonime, për rubrikën “Untold Stories” – streha ku rrëfejmë ato çaste kur zemra kërkon të flasë, qoftë për të mirat, qoftë për të vështirat, për ndjesitë më të thella që nuk duam t’i mbajmë brenda. Nëse edhe ju dëshironi të ndani historinë tuaj, na shkruani në [email protected].

Mos humbisni edhe

REELS

Pierce Brosnan luajti rolin e James Bond në katër filma nga viti 1995 deri në 2002, duke nisur me GoldenEye e duke vazhduar me Tomorrow Never Dies, The World Is Not Enough dhe Die Another Day. GoldenEye u bë një nga filmat më të vlerësuar të periudhës së tij, dhe Brosnan mbetet një nga aktorët më të jashtëzakonshëm që kanë luajtur 007. Ndaj, kameramani kapi momentin dhe na dhuroi një kryevepër (që patjetër u bë virale).

Një rikthim që të rrëqeth! Celine Dion dhuron emocione të papërshkrueshme teksa interpreton me shpirt hitin e saj ikonik “My Heart Will Go On”, duke shënuar koncertin e saj të parë pas 6 vitesh mungesë. Një legjendë e vërtetë!

Reklama e Sydney Sweeney për një markë sportive ka hapur një debat që po shkon përtej një fushate publicitare. Nga njëra anë, reklama luan fort me seksualizimin e figurës së saj. Nga ana tjetër, disa atlete dhe gra në sport po kritikojnë pikërisht këtë. Pyetja që lind është nëse kjo është mënyra se si duhet të prezantohet sporti i grave. Në rrjete sociale ka nisur edhe një trend, ku atlete të ndryshme tregojnë se si duket realisht trupi i një gruaje që merret me sport, duke vendosur në qendër forcën, muskujt, disiplinën dhe performancën, jo thjesht pamjen. Patjetër, do i bashkoheshim trendit! @luizagega @sydney_sweeney e dimë që s’na lexon, por Hi nga 🇦🇱 @luizagega did it better!

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Aktorja Sydney Sweeney ka pozuar së fundmi për një reklamë të aplikacionit të tregtimit sportiv Novig, por vëmendje të madhe ka marrë fakti se ajo paraqitet pothuajse tërësisht e zhveshur. Ajo mban të veshura vetëm pajisjet mbrojtëse të hokejit në akull (helmetën, mbrojtëset e këmbëve dhe dorezat), të cilat janë vendosur në mënyrë strategjike për të mbuluar trupin. Shumë e kanë kritikuar, teksa të tjerë e kanë konsideruar si reklamën më seksi ndonjëherë të sportit.

Profecia e Duas ✨

8 minuta video, por Nini premton se ia vlen të shikohet deri në fund.

Rrahjet e zemrës u çakërdisën gjatë kësaj videoje motivuese. Gjithsesi, e morët mesazhin?

Për të aplikuar, dërgoni një portofol të punëve tuaja në 📲069 70 70 150

A simple episode at the bus stop that made me reflect

Një episod i thjeshtë në stacionin e autobusit që më
Photo: Pinterest

I was waiting at the bus stop. Here, next to me, sat an elderly gentleman with his grandson. The child began to insist on an ice cream. The grandfather refused. The child began to beg and called his father. “Take it, my son.”

If I had to analyze the situation as a twenty-year-old adult, objectively, I would say that you can't deprive a child of his desires. He's small, he can't grow up brokenly at that age. These are the children who grow up full of self-confidence. For them, life has always been good; they've gotten everything they've asked for. All it took was to stomp your feet on the ground two or three times in anger and shed a few tears, screaming at the top of your lungs. How simple it seemed.

If the little child inside me were to answer, it would say: "Let it go! Let wishes come true less often. Let us listen to a song less often, let us eat a dessert less often, let us go out less often." It is that emotion of accomplishment that keeps your soul alive. The one that fills you with hope and desire to continue.

I remember those moments from my childhood. What a thrill it was to hear your favorite song on TV - the sound echoing through the sky! Those three minutes made you happy, and the endless hours of waiting to hear it again were part of the beauty. If you listen to the same melody all day, it becomes a noise to your ears.

Or that excitement when the holidays were approaching. You'll finally be able to enjoy sweets! I know that if you eat them all day, they'll make your stomach churn and upset.

What kept a person alive was the path, the waiting, the hope, and all those confusing fears; it was never the destination.

- Written for Anabel by an anonymous girl, for the column  "Untold Stories"  - the shelter where we narrate those moments when the heart wants to speak, whether about the good or the difficult, about the deepest feelings that we do not want to keep inside. If you also want to share your story, write to us at  [email protected] .

×