English
Anabelizim

Mes nesh: "Urrej punët e shtëpisë dhe nuk ndihem në faj për këtë"

Mes nesh: "Urrej punët e shtëpisë dhe nuk ndihem në faj

Dikur mendoja që me kalimin e kohës do më lindte instinktivisht dëshira për të bërë punët e shtëpisë, ose thënë ndryshe, për t’u bërë e zonja e shtëpisë.

E kam fjalën të bëja njësoj si disa gra në video të ndryshme pastrimi në TikTok, ku bëjnë të gjitha punët me “themel” dhe në fund lahen dhe bëjnë të gjithë rutinën e kujdesit ndaj vetes, i hedhin 3 pika vaj esencial jastëkut dhe flenë të qeta.

Epo… jo. Kjo ndjesi nuk po mbërrin ende tek unë.

Jam 27 vjeç, jetoj vetëm dhe po, kam një shtëpi të mirë (po, me qera), por akoma nuk e ndjej si shtëpinë time.Nuk më pëlqen aspak të pastroj. Përkundrazi, i urrej punët e shtëpisë dhe nuk i bëj kurrë me dëshirë. Enët grumbullohen shpesh në lavaman dhe unë i shoh plot urrejtje, mirë që nuk kanë gojë të flasin. Rrobat? Rrinë disa ditë në karrigen neutrale, kështu e quaj, aty ndodhen rroba të veshura që s’janë akoma mjaftueshëm pis sa për t’u larë. Shtupën e urrej!

Nuk është se dua të jetoj në pisllëk, por ama dua që njerëzit të kuptojnë që nuk është normale të të pëlqejë t’i bësh të gjitha gjërat vetë, çdo ditë, vetëm sepse je “grua”.

Megjithatë, në biseda me të tjerët kam turp ta them se mbase shtëpia ime nuk është vendi më i pastër në botë dhe as s’do jetë kurrë.
Ndihem sikur shoqet më gjykojnë, kur shohin ndonjë pluhur në tavolinë, apo kur shohin ndonjë “tufë” me rroba të pahekurosura.

Kam dëgjuar gjithçka nga ime më:

“Po mirë moj, vajzë je, të paktën shtëpinë mbaje!”

 “Po si do bësh kur të martohesh?”

“Aha, rri, rri, se do gjesh ndonjë burrë të të bëjë punët !” (po pse, burrat s’kanë duar?)

Jo, nuk e dua burrin për të më bërë punët. Dua barazi, pikë.
Dhe për momentin, dua që njerëzit të ndalojnë së trajtuari punët e shtëpisë si ndonjë talent që nëse nuk e ke, je automatikisht “e rritur keq”.

Kujt i pëlqejnë? Super. Bëji. Ndaj këshilla, video në TikTok dhe madje përdore si terapi. Por mos më bëj të ndihem fajtore që nuk ndjej eufori kur blej sfungjerë të rinj, apo kur nuk më çlirohet asnjë hormon lumturie kur pastroj frigoriferin.

Dhe jo, nuk jam as më pak grua, as më pak e denjë si bashkëshorte. Thjesht jam realiste: s’do të më pëlqejë kurrë të bëj punë shtëpie!

Mos humbisni edhe

REELS

Pierce Brosnan luajti rolin e James Bond në katër filma nga viti 1995 deri në 2002, duke nisur me GoldenEye e duke vazhduar me Tomorrow Never Dies, The World Is Not Enough dhe Die Another Day. GoldenEye u bë një nga filmat më të vlerësuar të periudhës së tij, dhe Brosnan mbetet një nga aktorët më të jashtëzakonshëm që kanë luajtur 007. Ndaj, kameramani kapi momentin dhe na dhuroi një kryevepër (që patjetër u bë virale).

Një rikthim që të rrëqeth! Celine Dion dhuron emocione të papërshkrueshme teksa interpreton me shpirt hitin e saj ikonik “My Heart Will Go On”, duke shënuar koncertin e saj të parë pas 6 vitesh mungesë. Një legjendë e vërtetë!

Reklama e Sydney Sweeney për një markë sportive ka hapur një debat që po shkon përtej një fushate publicitare. Nga njëra anë, reklama luan fort me seksualizimin e figurës së saj. Nga ana tjetër, disa atlete dhe gra në sport po kritikojnë pikërisht këtë. Pyetja që lind është nëse kjo është mënyra se si duhet të prezantohet sporti i grave. Në rrjete sociale ka nisur edhe një trend, ku atlete të ndryshme tregojnë se si duket realisht trupi i një gruaje që merret me sport, duke vendosur në qendër forcën, muskujt, disiplinën dhe performancën, jo thjesht pamjen. Patjetër, do i bashkoheshim trendit! @luizagega @sydney_sweeney e dimë që s’na lexon, por Hi nga 🇦🇱 @luizagega did it better!

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Dokumentari për Gazën “NAZA” mori një ovacion masiv prej 24.5 minutash në Festivalin e Filmit në Venecia, ndërsa turma brohoriste dhe valëviste flamuj palestinezë. Kjo shënon ovacionin më të gjatë me duartrokitje në këmbë në historinë e Venecias, duke kaluar ovacionin prej 22 minutash për “The Voice of Hind Rajab” vitin e kaluar, dhe ndoshta më të gjatin në çdo festival filmi. Dokumentari i ri u xhirua natën mbi çatitë e Tel Avivit dhe tregon “në detaje sistemet prapa vrasjes masive të kalkuluar të civilëve palestinezë në Gazë,” sipas një përmbledhjeje zyrtare. Regjisorët Yuval Abraham dhe Rachel Szor intervistuan 24 oficere inteligjence ushtarake dhe ushtarë izraelitë, të gjithë me kushtin e anonimitetit, të cilët ishin të përfshirë në vëzhgimin ose vrasjen nga larg të civilëve palestinezë në Gazë. Pamja dhe zërat e tyre u modifikuan për të fshehur identitetin e tyre. “Mendoj se kjo vepër ka gjasë ta bëjë më të vështirë mohimin e asaj që ndodhi në Gaza, jo vetëm natyrën e saj gjenocidale, por veçanërisht detajet se si dukej nga brenda sistemit izraelit. E dimë se po fshihet e vërteta. Dhe për mua, ky mohim është një faktor që kontribuon në vazhdimin e krimeve,” thotë regjisori për Variety.

Aktorja Sydney Sweeney ka pozuar së fundmi për një reklamë të aplikacionit të tregtimit sportiv Novig, por vëmendje të madhe ka marrë fakti se ajo paraqitet pothuajse tërësisht e zhveshur. Ajo mban të veshura vetëm pajisjet mbrojtëse të hokejit në akull (helmetën, mbrojtëset e këmbëve dhe dorezat), të cilat janë vendosur në mënyrë strategjike për të mbuluar trupin. Shumë e kanë kritikuar, teksa të tjerë e kanë konsideruar si reklamën më seksi ndonjëherë të sportit.

Profecia e Duas ✨

8 minuta video, por Nini premton se ia vlen të shikohet deri në fund.

Rrahjet e zemrës u çakërdisën gjatë kësaj videoje motivuese. Gjithsesi, e morët mesazhin?

Për të aplikuar, dërgoni një portofol të punëve tuaja në 📲069 70 70 150

Between Us: "I hate housework and I don't feel guilty about it"

Mes nesh: "Urrej punët e shtëpisë dhe nuk ndihem në faj

I used to think that over time I would instinctively develop the desire to do housework, or in other words, to become the mistress of the house.

I mean, do the same as some women in various cleaning videos on TikTok, where they do all the "basic" chores and finally wash and do their whole self-care routine, put 3 drops of essential oil on their pillow, and sleep peacefully.

Well… no. That feeling isn't getting to me yet.

I'm 27 years old, I live alone and yes, I have a nice house (yes, I rent it), but it still doesn't feel like my home. I don't like cleaning at all. On the contrary, I hate housework and I never do it willingly. Dishes often pile up in the sink and I look at them with hatred, good thing they don't have mouths to speak. Clothes? They sit on the neutral chair for a few days, that's what I call it, there are worn clothes that are not yet dirty enough to be washed. I hate mops!

It's not that I want to live in filth, but I do want people to understand that it's not normal to like doing everything yourself, every day, just because you're a "woman."

However, in conversations with others, I'm ashamed to say that maybe my house isn't the cleanest place in the world and it never will be.
I feel like my friends are judging me when they see a speck of dust on the table, or when they see a "bunch" of unironed clothes.

I heard everything from my mother:

"Well, okay, you're a girl, at least keep the house!"

 "What will you do when you get married?"

"Aha, wait, wait, you'll find a man to do your chores!" (but why, men don't have hands?)

No, I don't want my husband to do my chores. I want equality, period.
And for now, I want people to stop treating housework like some talent that if you don't have, you're automatically "badly raised."

Who likes them? Great. Do it. Share tips, TikTok videos, and even use it as therapy. But don't make me feel guilty for not feeling euphoric when I buy new sponges, or for not releasing any happy hormones when I clean out the fridge.

And no, I'm not any less of a woman, nor any less worthy of a wife. I'm just being realistic: I'll never enjoy doing housework!

×